Gönül

Gönül ağlar iken bulur Mevla’yı, Mevla’yı
Muhammed’in nuru sardı dünyayı, dünyayı
Kullar arzuluyor güzel Mevla’yı, Mevla’yı

Derdine çareyi arar bu gönül
Ahmedim diye diye yanar bu gönül
Yanar bu gönül
Derdine çareyi arar bu gönül
Resûlüm diye diye ağlar bu gönül
Yanar bu gönül

Ağlar gözler görmek için ravzayı, ravzayı
Bilen bilir kalbe gelen cezbeyi, cezbeyi
Kalp evinde melek verir müjdeyi, müjdeyi

Derdine çareyi arar bu gönül
Ahmedim diye diye yanar bu gönül
Yanar bu gönül
Derdine çareyi arar bu gönül
Resûlüm diye diye ağlar bu gönül
Yanar bu gönül

Aldım reyhanları senin özünden, özünden
Ayrılmaz cemalin her an gözümden, gözümden
Aşık olan anlar benim sözümden, sözümden

Derdine çareyi arar bu gönül
Ahmedim diye diye yanar bu gönül
Yanar bu gönül
Derdine çareyi arar bu gönül
Resûlüm diye diye ağlar bu gönül
Yanar bu gönül

Paylaş

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Menü
Giriş