Sonbahar Vuslata Hasret

Sonbahar toprağa düşen yapraklarıyla hasretin habercisi, galiba bu yüzden ki aşkın en acı mevsimi.

Baharın hasretine adanmışlıktır sonbahar, ayrılık rüzgârları estikçe yaprakları gözyaşına dönüşür, soluk benzine inat sapsarı olur kâinat.

Dayanamaz baharın ansızın gidişine gecelerini buz tutar yalancı karanlıklar da kaybolur kimliği.

Sonbaharın cümbüş yalancı renkleri gelin evinin matemini saklar toprağında, hasrete giden yolda atılmış en acı adım olduğunu bile bile.

Bak! bir yaprak daha savruldu solmuş günün habercisi mat renkli ağaçtan, çiçekler boynunu bükmüş baharın figanından. Gitme diye direndikçe toprağa daha da yaklaşmaktalar.

Ayrılığın ve hüznün adı olmuş Eylül ayı, solgun mevsim. Şiirlerin içinde yer bulmuş kendine içinde hep hüzün hep ayrılık hep firak.

Sonbahar vuslata hasret yaşayan mevsim.

Sükûnet ve suhuletle güzel günler sana mütebessim

Meftun

Paylaş

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Menü
Giriş