Sultanım

Can özümden besmeleyi çeken de
Dil yanmazsa ben yanarım sultanım
Hakk uğrunda bir sefere çıkan da
Yol yanmazsa ben yanarım sultanım

Göz utanır, gönül dostu görünce
Can tutuşur, canda selam verince
Bülbül olup bir bahçeye girince
Gül yanmazsa ben yanarım sultanım
Canım sultanım, sana kurbanım

Aşıklık içimde doğduğu zaman
Taş yanar gözyaşım yağdığı zaman
Mızrabım sazıma değdiği zaman
Tel yanmazsa ben yanarım sultanım

Alev alev ruhta, canda bu ateş
Bakmakla görülmez bende bu ateş
Bırakılsa hangi günde bu ateş
Yıl yanmazsa ben yanarım sultanım
Canım sultanım, sana kurbanım

Paylaş

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Menü
Giriş